Wiktorek usiłował z całych sił skierować łyżkę pełną kaszki do buzi z różnym skutkiem część jej niestety za każdym razem lądowała a to na serwetce pod brodą a to na ceracie na podłodze ale za każdym razem coś tez trafiało i do buzi malca. Kiedy już wreszcie udało mu się uporać z miseczką kaszki widok był niesamowity, kasza była wszędzie i we włosach i w uszach nie wspomnę o całym ochronnym okryciu z ceraty i najwięcej jej było na podłodze pod krzesłem ale za to Wiktorek minę miał wielkiego zwycięscy tak choćby udało mu się pokonać największego wroga jakim dla niego była miseczka pełna smakowitej kaszki. Ania cierpliwie posprzątała całe to pobojowisko i kiedy położyła malucha spać wyjęła z kredensu te śliczne porcelanowe Filiżanki i z wielkim namaszczeniem zrobiła nam w nich smakowitej herbatki. Było już dosyć późno zanim przygotowałyśmy się do spania a jeszcze trzeba było filiżanki wymyć, wytrzeć do sucha i schować na miejsce do kredensu aby rano gdy dzieci wstaną któreś z nich niechcący ich nie stłukło. Zanim poszłyśmy spać to jeszcze w kuchni jakiś czas szeptem rozmawiałyśmy wspominając dawne dzieje jak to poznałyśmy się szukając pracy. Jak ten czas leci starsza córka Ani ma już dziesięć lat a przecież tak niedawno one same były niewiele od niej starsze.